Γυναίκα, σεβάσου τη Γυναίκα.

Εδώ και αιώνες το θηλυκό πνεύμα δέχεται κακοποίηση. Τόσο ώστε ξέχασε τον εαυτό του και τη δύναμη που διακατείχε. Καθώς περνούσαν τα χρόνια ήρθε ο Φεμινισμός, που όμως το θυληκό είχε τόσο τοξινωθεί από τη χρόνια δηλητηρίαση που είχε δεχτεί μέσα από την καταπίεση και την υποτίμησή του. Είχε τόσο αλλοτριωθεί που εν τέλει δεν ήταν τίποτε άλλο από την απομίμηση της αρσενικής ενέργειας. Το αρσενικό αργά και σταθερά, τα είχε καταφέρει. Είχε ακρωτηριάσει το θηλυκό πνεύμα. Τόσο που η γυναίκα ξέχασε ότι η βασική της δύναμη είναι η συνένωση.

Εκεί που το αρσενικό έφερνε τη διάσπαση το θηλυκό ένωνε.

Εκεί που το αρσενικό άνοιγε δρόμους με πόλεμο, το θηλυκό έφερνε θεραπεία και ειρήνη.

Εκεί που το αρσενικό ισοπέδωνε, το θηλυκό κένταγε πάλι τη ζωή.

Το αρσενικό είναι ο θάνατος, το θηλυκό η γέννηση.

Ενέργειες τόσο απαραίτητες, και οι δύο,  που δεν μπορούν να υπάρξουν ξεχωριστά. Το θέμα δεν ξεκινά από την διαφορετικότητα των ποιοτήτων τους. Κάθε άλλο. Ξεκινά από όταν το αρσενικό έπαψε να αποδέχεται τη θηλυκή ποιότητα και την ονόμασε μοιαρή, βρώμικη, ακατάλληλη. Έπαψε να την αναγνωρίζει ως κομμάτι του ακόμα και ως κομμάτι της κοινωνίας. Έγινα απλά μία δούλη των κοινωνικών δεδομένων της κάθε εποχής. Οπότε το αρσενικό μακριά από τη θαλπωρή του θηλυκού, σκλήρυνε ακόμα περισσότερο, έγινε μεγαλύτερο ενεργειακά αλλά αδιαπραγμάτευτο και αδυσώπητο.

Από την άλλη το θηλυκό μίκρυνε όλο και περισσότερο, δεν είχε που να στραφεί. Είχε πιά πιστέψει ότι δεν είναι άξια. Της το έλεγε η θρησκεία, η κοινωνία, η ίδια η ζωή, που δεν της άφηνε κανένα χώρο για εξέλιξη. Η δύναμη που είχε στη μήτρα της που ήταν ικανή να κινήσει βουνά, να συνδεθεί με το σύμπαν, να αφουγκραστεί τους ρυθμούς της δημιουργίας, δεν ήταν τίποτε άλλο πιά από ένα ασκί για τη γονιμοποίηση του αρσενικού. Έτσι ξέχασε και ξεχάστηκε ως ιερό θηλυκό.

Όταν λοιπόν ήρθε η ώρα το θηλυκό να σταθεί στα πόδια του, όπως είπα και πριν, ήταν απλά η αρσενική ενέργεια σε θηλυκό σώμα. Μην έχοντας μνήμη για τη δική της δύναμη, μιμήθηκε την αρσενική, υιοθετώντας τους τρόπους και τις συμπεριφορές του. Φανταστείτε τώρα τη δύναμη της αντοχής που έχει το θηλυκό με την ισχύ του αρσενικού. Να εξηγήσω τι εννοώ. Το αρσενικό έχοντας πιο δραστική και βίαια ενέργεια, του δόθηκαν ισχυρά αλλά μικρότερα αποθέματα. Ενώ το θηλυκό που είχε πιο πράα και μαλακή ενέργεια, αλλά έπρεπε να στηρίζει, του δόθηκε μεγαλύτερο απόθεμα ενέργεια για να ανταπεξέρχεται σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Έτσι το θηλυκό όταν δυνάμωσε ξανά, έγινε ακόμα πιο σκληρό από αρσενικό. Γιατί είχε πλέον και ισχύ και αντοχή. Εδώ το θηλυκό βίωνε τη μεγαλύτερη πλεκτάνη, η οποία είχε η ίδια ακούσια υφάνει για τον εαυτό της.

Σε αυτή τη νέα εποχή το θηλυκό καλείται να βρει το δρόμο του. Να αποφασίσει μεταξύ της μεταξένιας μπούκλας και της ουσίας της ζωής του. Και δεν έχω κανένα θέμα με τη μεταξένια μπούκλα αν δεν είναι πρωταρχική αναζήτηση, να γίνει το κάλλος του θηλυκού ένα ακόμα εμπορεύσιμο υλικό προς πώληση στο αρσενικό. Χρειάζεται να αντικρύσει τους ρόλους της, να τους αγκαλιάσει. Να αγαπήσει την πολεμίστρια, τη μάνα, την εξερευνήτρια, τη γυναίκα γενικά. Γιατί είναι όλα αυτά μαζί και όσο τεμαχίζει τον εαυτό της δεν θα μπορέσει να βρει αγαλλίαση.

Το θηλυκό είναι πολύπλευρο, αναπάντεχα πλήρες μες στον εαυτό του. Για αυτό κιόλας μπορεί να δίνει. Για αυτό μπορεί να γίνει μάνα, γιατί μπορεί να μοιραστεί τη ζωή της με ένα παιδί, με μία ιδέα, με ένα όραμα και να το τρέφει αβίαστα μέσα από την πεμπτουσία της. Ήρθε η ώρα για τη γυναίκα να θυμηθεί, ότι μέσα από τη συνένωση με τον εαυτό της αλλά και με ομάδες γυναικών βρίσκει την ισορροπία. Γιατί κάθε ένα θηλυκό εκεί έξω, είναι ένα κομμάτι από τους δικούς της ρόλους, είτε της αρέσουν είτε όχι. Χρειάζεται ουσιαστικά να μάθει τον εαυτό της και το θηλυκό γενικά. Να μην προδίδει τη γυναίκα μέσα της και γύρω της.

Γίνε η γυναίκα που σέβεσαι.

Γίνε η γυναίκα που υπερασπίζεται τον εαυτό της και το κάθε άλλο θηλυκό.

Γίνε η γυναίκα που πλάθει όραμα, ζωή, κοινωνία, γένος.

  • Shakila
Facebook
Google+
Twitter
LinkedIn
Pinterest
Close Menu