Το φίδι ως Αρχετυπικό σύμβολο – Μέρος 2o

Όπως αναφέρθηκε στο πρώτο μέρος, το φίδι ως σύμβολο συναντάται σχεδόν σε όλες τις θρησκείες, χώρες, πολιτισμούς .

Ξεκινώντας από τη χριστιανική παράδοση ο όφις ήταν ο «πειρασμός» όπου έπεισε τους πρωτόπλαστους να γευτούν τον απαγορευμένο καρπό του δέντρου της Γνώσης του Καλού και του Κακού.  Εδώ το φίδι έχει αποτυπωθεί ως κάτι κακό αλλά υπάρχει κι η αντίθετη ερμηνεία ότι το φίδι συμβολίζει την φυσική ορμή και την ανανέωση της ζωής. Το δε δέντρο της γνώσης συμβολίζει την αφύπνιση της συνείδησης.

Στον Γνωστικισμό ,  ο όφις είναι ο απελευθερωτής, ο  δάσκαλος της σοφίας και ο νικητής του θανάτου.

Στη Σουμερική κοσμογονία η Ινάνα-Ιστάρ αντιπροσωπεύει την  ζωοδοτική δύναμη.

Σε αγαλματίδια αναπαριστάται με φίδι το οποίο έχει στην αγκαλιά της.

Επίσης στο Έπους του Γιλγαμές, ο ήρωας αναζητεί το  φυτό που θα του χάριζε την αιώνια νεότητα. Όταν το βρήκε δεν το έφαγε αμέσως θέλοντας να το μοιραστεί αλλά στο δρόμο της επιστροφής, δίπλα σε μια λίμνη, ένα φίδι το φυτό.

Στη βαβυλωνιακή μυθολογία της δημιουργίας η Τιαμάτ η αρχέγονη θεά του Ωκεανού αναπαρίσταται ως ένα τεράστιο φίδι.

Στην αρχαία Περσία και στον Ζωροαστρισμό, ο Αριμάν  (Άνγκρα Μαϊνιού) θεός του θανάτου και της καταστροφής και  αιώνιος αντίπαλος του  Αχούρα Μάζντα θεού του καλού, εμφανίζεται με τη μορφή ενός φτερωτού φιδιού.

Στο αιγυπτιακό πάνθεον ανήκε ο  Απέπ ο φιδόμορφος θεός του σκότους, του χάους  και της καταστροφής. Είναι ο εχθρός ενός από τους πιο ισχυρούς θεούς, του Ρα. Κάθε νύχτα προσπαθούσε, χωρίς αποτέλεσμα, να καταβροχθίσει το πλοίο του θεού Ήλιου Ρα. Οι προστάτες του Θεού Ρα έκοβαν την κοιλιά του φιδιού για να τον απελευθερώσουν. Ο Ουραίος, η κόμπρα που στόλιζε το στέμμα των Φαραώ δήλωνε την βασιλική εξουσία.

Η θεά Wadjet, κόρη του θεού Ρα,  γνωστή στους Έλληνες ως Μπούτο, λατρευόταν ως μητέρα των φιδιών και ως προστάτιδα της Κάτω Αιγύπτου. Παριστανόταν συνήθως ως γυναίκα με κεφάλι  κόμπρας ή φορώντας το κόκκινο στέμμα της Κάτω Αιγύπτου ή τον ηλιακό δίσκο.

Στην Σκανδιναβική μυθολογία  ο Γιόρμουνγκαντ γιος του μεγάλου θεού της φωτιάς Λόκι και της γιγάντισσας Άνγκρμποντα,  έχει τη μορφή τεράστιου φιδιού. Αντίπαλος του είναι ο θεός  Θωρ ο οποίος καταφέρνει να τον σκοτώσει αλλά λίγο παραπέρα πεθαίνει κι ο ίδιος από το δηλητήριο.

Στον πολιτισμό των Κελτών, η Μπρίγκιντ η θεά της Φωτιάς παρουσιαζόταν ως φίδι στη γιορτή  Impolc (Ίμπολκ) όπου πραγματοποιείται  την 1η Φεβρουαρίου.

Ο Απόλλωνας Μοριτάσγκους (ο κελτικός Απόλλωνας) θεραπευτής  συνοδευόταν από τη Σιρόνα, θεότητα της ιατρικής, όπου το χαρακτηριστικό της ήταν τα φίδια.

Στην ινδική μυθολογία συναντάμε τα Νάγκα,  φίδια που σε ορισμένες περιπτώσεις παίρνουν ανθρώπινη μορφή. Τα Νάγκα είχαν πολλά κεφάλια και ζούσαν κάτω από την γη σε μυστηριώδη παλάτια. Ο Βούδας προσηλύτισε  τα Νάγκα όταν μια μέρα που καθότανε κάτω από μια συκιά, ένα Νάγκα τυλίχτηκε γύρω του και τα κεφάλια του σχημάτισαν ομπρέλα για να τον προφυλάξουν από την βροχή. Ο Βούδας αργότερα όταν κήρυξε τους δυο νόμους, έναν για τους ανθρώπους κι έναν για τους θεούς, εμπιστεύτηκε στα Νάγκα να φυλάνε τον νόμο για τους θεούς ο οποίος ήταν μυστικός.

Το φίδι είναι επίσης σύμβολο της κοσμικής ενέργειας Κουνταλίνι που συσπειρώνεται στη βάση της σπονδυλικής στήλης.

  • Neith
Facebook
Google+
Twitter
LinkedIn
Pinterest
Close Menu