Πίνακας Πνευμάτων

Πρόκειται για μια από τις πλέον διαδεδομένες μεθόδους επίκλησης πνευμάτων, κυρίως λόγω της «ευκολίας» στη χρήση του, αλλά και της φήμη του ως ιδιαίτερα αποτελεσματικό, ακόμα και όταν το χρησιμοποιούν άνθρωποι που ουδεμία σχέση έχουν με τον πνευματισμό.

Η ονομασία του πίνακα των πνευμάτων, ouija board προέρχεται πιθανότατα από την σύνθεση του γαλλικού «ναι» (oui) με του αντίστοιχου γερμανικού όρου (ja) .

Οποιοσδήποτε μπορεί να επικοινωνήσει με τον άλλο κόσμο, αρκεί να διαθέτει τον πίνακα ouija και να τον χρησιμοποιήσει με τον κατάλληλο τρόπο. Ο πίνακας περιέχει τα γράμματα της αλφαβήτου τοποθετημένα κατά τέτοιο τρόπο στο τραπέζι, ώστε το «πνεύμα» να μπορεί να σχηματίζει λέξεις κουνώντας το ποτηράκι ή οτιδήποτε άλλο έχει καθοριστεί ως δείκτης. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, μια συνεδρία ouija καταλήγει σε έναν ενδιαφέροντα διάλογο μεταξύ ζώντων και .. νεκρών, στον οποίο οι συμμετέχοντες απευθύνουν ερωτήσεις στο πνεύμα (ακουμπώντας πάντα το ποτηράκι) και εκείνο απαντά δείχνοντας γράμματα που σχηματίζουν λέξεις.

Πώς ξεκίνησαν όμως τα τραπεζάκια? Εικάζεται ότι η ιστορία ξεκίνησε από την Αμερική τον 19ο αιώνα . Το 1847 μια οικογένεια μεθοδιστών, οι Φωξ, με δύο κορίτσια, εγκαθίστανται σε χωριό κοντά στη Νέα Υόρκη. Στο σπίτι τους ακούγονταν ελαφρά χτυπήματα. Τη νύχτα της 31ης Μαρτίου 1848 τα χτυπήματα γίνονταν αφόρητα. Η μητέρα συμβουλεύει την κόρη της να μετρήσει ως το δέκα. Το παιδί δεν αντιδρά αλλά ακούγονται δέκα συνεχείς χτύποι. Έτσι άρχισε ο διάλογος ανάμεσα στο πνεύμα και στους Φωξ. Η οικογένεια παίρνει ένα αλφαβητάρι και δείχνει ένα-ένα τα γράμματα. Το πνεύμα με τη σειρά του χτυπά μόλις δείξουν το γράμμα που αντιστοιχεί στο όνομα του : λέγεται Τσαρλς Ρόσμαν, ήταν γυρολόγος και δολοφονήθηκε από κλέφτες. Αμέσως οι Φωξ ψάχνουν στα θεμέλια του σπιτιού, χωρίς όμως να βρουν κάτι. Το 1904 μονάχα βρέθηκε ένας σκελετός θαμμένος στην αποθήκη. Οι γονείς στέλνουν τα δύο κορίτσια σε άλλη πολιτεία. Εκεί η μικρή Μάργκαρετ αναπτύσσει τις ιδιότητες της. Τα πνεύματα της συμβουλεύουν τη χρήση του τραπεζιού που διευκολύνει το διάλογο ανάμεσα στον ζωντανούς και τους νεκρούς. Η Μάργκαρετ κι η αδελφή της γίνονται διάσημες, τόσο που οργανώνουν την πρώτη μεγάλη συνάντηση πνευματισμού στο Corinthian Hall του Μάντσεστερ.

Πρώτη επηρεάζεται η Μεγάλη Βρετανία και μετά η υπόλοιπη Ευρώπη. Στις αρχές Μαρτίου του 1853 το ατμόπλοιο Washington φέρνει στη Βρέμη γράμματα, εφημερίδες και άλλα έντυπα σχετικά με τα τραπεζάκια. Πρωσία, Αυστρία, Βέλγιο, Γαλλία, υιοθετούν με τη σειρά τους τη μέθοδο αυτή επικοινωνίας με το υπερπέραν. Σιγά, σιγά το τραπέζι εξελίσσεται ώσπου επινοείται ένα τραπεζάκι που αποτελείται από τριγωνική σανίδα στερεωμένη σε τρία πόδια. Δύο από τα πόδια αυτά έχουν καρούλια και το τρίτο έχει μολύβι. Αργότερα, το μολύβι θα το κρατά το ίδιο το μέντιουμ που συνήθως είναι γυναίκα. Στο τέλος του 19ου αιώνα, υποστηρίζεται πως ο μεσάζων εκπέμπει μια δύναμη που η φύση της είναι άγνωστη.

Η μέθοδος αυτής της μαντείας δεν είναι όμως εφεύρεση του 19ου αιώνα. Υπήρχε παλιότερα αλλά ξεχάστηκε. Ο Τερτουλιανός, ο Απολλώνιος, ο Τυανεύς κ.α. καθώς επίσης και βουδιστές μοναχοί χρησιμοποιούσαν τραπεζάκια για τον ίδιο σκοπό.

  • Neith
Facebook
Google+
Twitter
LinkedIn
Pinterest
Close Menu