Μυθικό πλάσμα οδηγός – Κηληδόνα

Η Χρυσή Κηληδόνα συνδέεται με το Κέντρο Λαιμού.

Ο ήχος ενός ανοικτού Κέντρου Λαιμού ενεργοποιεί το νέο. Ο μάγος βρίσκει πλέον τρόπους να μεταδώσει τη δόνηση και να αλλάξει ότι ήρθε η ώρα να αλλάξει.

Το ορυκτό με το οποίο συνδέεται η Χρυσή Κηληδόνα, είναι ο Λάπις Λάζουλι:

Λίγα λόγια για τη Χρυσή Κηληδόνα:

Οι Κηληδόνες ήταν ανθρωποειδείς μορφές που προέρχονται από την ελληνική μυθολογία, το θρύλο και τη λαογραφία. Οι πρώτες Κηληδόνες ήταν σφυρηλατημένες από τον πιο αγνό χρυσό, από τον Έλληνα Θεό της φωτιάς, του μετάλλου, της ηφαιστειακής δραστηριότητας και της τεχνικής, του Σιδηρουργού των Θεών, του Ήφαιστου.

Λίγο μετά τη δημιουργία τους, ο Ηφαίστος τους έδωσε ζωή, για να τιμήσουν τις αίθουσες του ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς, με τα τραγούδια τους. Ορισμένες μάλιστα σφυρηλατήθηκαν απευθείας στα ανώτατα όρια του ναού, και πάνω από την είσοδο της εισόδου, ως ένα είδος ζωντανής διακόσμησης.

Τελικά, όμως, ο ναός στους Δελφούς εξαφανίστηκε υπό μυστηριώδεις συνθήκες. Κάποιοι λένε ότι το ναό τον κατάπιε από τη γη. Άλλοι λένε ότι καταστράφηκε σε σε πυρκαγιά. Ακόμα, άλλοι πιστεύουν ότι απομακρύνθηκε από τη γη με τους ίδιους τους θεούς, αφού έφυγαν από την ανθρωπότητα.

Όποια και να είναι η περίπτωση, αργότερα, είναι άγνωστο τι συνέβη ακριβώς με τις πρώτες Κηληδόνες. Εντούτοις, ως όντα που ευνοούνταν από τους θεούς Ηφαίστο και Απόλλωνα, μπορεί ασφαλώς να υποτεθεί ότι οι Κηληδόνες διασώθηκαν από οποιαδήποτε μοίρα έπληξε τον Ναό και, είτε τις πήραν πίσω στον Όλυμπο, για να ζήσουν ανάμεσα στους θεούς, είτε έμειναν στη Γη, να ζήσουν ανάμεσα στους θνητούς.

Μερικοί υποθέτουν ότι οι πρώτες Κηληδόνες έγιναν πράγματι μικρές θεές. Το όνομά τους ως «Χρυσές Κόρες» («Κόραι Χρυσέαι») και «Χρυσές Κηληδόνες» έχει την έννοια του «γητεύτρες από χρυσάφι», και συχνά γίνεται επίκληση σε αυτές, ως θεότητες που καταπραϋνουν την ψυχή με το τραγούδι τους.

Facebook
Google+
Twitter
LinkedIn
Pinterest
Close Menu