Νύμφες

 

«Βρες την πηγή της αφθονίας μέσα σου και επίτρεψε να κυλίσει ελεύθερα»

 

Ποιότητες: Σύνδεση με το νερό, έκσταση, μαντική γνώση πέρα από τα ανθρώπινα όρια, αφθονία, ανατροφή.

 

Οι Νύμφες, ανήκουν στους Λαούς, που είναι μή ανθρώπινα πλάσματα αιθερικής υπόστασης. Δεν είναι ούτε Άγγελοι, ούτε Δαίμονες, δεν ανήκουν στο αστρικό πεδίο και έχουν χαρακτήρες παρόμοιους με αυτών των ανθρώπων με πάθη και αρετές, ακολουθόντας έτσι, ατραπούς εξέλιξης και αυτοβελτίωσης. Τα σώματα τους, λόγω της δυναμικής του Αιθέρα που έχουν ως κύριο υλικό (ο οποίος είναι η πεμπτουσία της ύλης, είναι εξευγενισμένη-μετουσιωμένη ύλη όπου μπορεί να συμπυκνώνεται αλλά και να έχει το δυναμικό ενέργειας όπως πχ του φωτός – στο Κοράνι το ονόμαζαν «άκαπνη φλόγα»), μπορούν να υλοποιούνται και να απουλοποιούνται κατά το δοκούν, να αλλάζουν μορφή καθώς και να είναι αγέραστα και πολύ πιο ανθεκτικά απο αυτά των ανθρώπων.

Υπάρχουν διάφορες εικασίες, πως οι Νύμφες κάποτε ανήκαν στο γένος των ανθρώπων αλλά ανέπτυξαν αλχημική γνώση που με αυτή, μετουσίασαν την σάρκα προσθέτωντας της αιθερικές ιδιότητες και γι΄αυτό τον λόγο και οι θεοί του Ολύμπου βασίζονταν σε αυτές να τους προμηθεύουν Νέκταρ και Αμβροσία (Νύμφη Ήβη). Άλλοι πάλι λένε πως οι Νύμφες ανήκαν στο Αργυρό Γένος και εξ αρχής διαφέρανε τα σωματά τους απο των ανθρώπων, μένοντας πάντα νέες και ζώντας για 3000 χρόνια.

Πολύ έξυπνες, χαρούμενες και συνδεδεμένες με την φύση. Είναι γοητευτικές, παρθένες κόρες, λευκοφορεμένες, αισθησιακές παρουσίες με λευκό δέρμα και μαύρα μαλλιά, με εξαίρεση τις Νεραϊδες που είναι ξανθιές και οι οποίες αποτελούν μια οικογένεια Νυμφών.

Συνήθως παραμένουν αόρατες όταν συναντάνε ανθρώπους και αρκούνται στο να χαϊδέψουν τον άνθρωπο με το άγγιγμα τους σε περίπτωση που τον συμπαθήσουν ή να τον σπρώξουν βίαια ώστε να τον τρομάξουν για να εγκαταλήψει το μέρος τους. Αν το αποφασίσουν, μετά το χάδι τους προς τον άνθρωπο, εμφανίζονται ως όραμα-οπτασία με διάφανη εικόνα αριθμόντας γύρω τους πολλά μικρά «άστρα» σαν λαμπάκια, γνώρισμα του ισχυρού τους αυρικού πεδίου.

Όλες τους είναι νεαρές κοπέλες ηλικίας 16-18 χρονών, απόκοσμης ομορφιάς. Έχουν ραβδί στο χέρι, με λάμψη στην άκρη του και έχουν την δύναμη να κάνουν κάποιον αόρατο, αν χρειαστεί.

Διαμένουν στον δικό μας κόσμο αλλά μπορούν να κινούνται και σε διαφορετικά χωροχρονικά συνεχή. Μετά το κάψιμο των δασών και την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος από τον άνθρωπο, πολλές απο τις Νύμφες έχουν εγκαταλείψει τον κόσμο μας, πηγαίνοντας στην Αντιγαία, την αιθερική «αδελφή» της Γής.

Οι Νύμφες, κάποιες φορές έχουν παίξει διδακτικό ρόλο, βοηθώντας τους ανθρώπους, θεραπεύοντας τους απο ασθένειες σε κάποιες περιπτώσεις και σε άλλους δίνοντας τους ψυχικό σθένος, ισχυρή θέληση, καθαρή σκέψη, σωματική δύναμη καθώς και μαγικά αντικείμενα (πχ μανδύα αορατότητας, σανδάλια για ταχεία κίνηση) ώστε να φέρουν εις πέρας κάποια καλόβουλη αποστολή (βλέπε σε παραμύθια και παραδόσεις την καλή νεράϊδα που βοηθά και συμβουλεύει τον ήρωα).

Οι Νύμφες στην Αρχαία Ελλάδα, κατατάσσονταν γενικά μεταξύ θεών και θνητών, ως ημίθεες. Δεν ήταν αθάνατες, ζούσαν όμως πάρα πολύ και τρέφονταν με αμβροσία.

Συγγένευαν με μεγάλους θεούς, ενώ ο Ερμής θεωρούταν γιος Νύμφης, της Μαίας. Κάποιοι τις θεωρούσαν κόρες ποταμών. Έτσι, κάθε περιοχή είχε τα ποτάμια της και καθένα απ’ αυτά είχε τις Νύμφες του. Λ.χ. ο ποταμός Πηνειός ήταν ο πατέρας των Νυμφών της Θεσσαλίας και ο ποταμός Ξάνθος ήταν ο γεννήτορας των Νυμφών αντίστοιχα της Τροίας. Πολύ συχνά εκείνες έδιναν τα ονόματά τους στις κοντινές πόλεις, όπως έγινε με τη Νύμφη Σπάρτη, που ήταν κόρη του ποταμού Ευρώτα.

Κατά την Αρχαία Ελληνική παράδοση οι Νύμφες είναι τριών ειδών:

1) Ναϊάδες, δηλαδή Νύμφες των ποταμών, των πηγών και των κρηνών, που είναι και οι πιο γνωστές και από τις οποίες, έχουν προέλθει οι ιστορίες για τις Νεράιδες στους μεταγενέστερους χρόνους

2) Ορεστιάδες, που κατοικούσαν στα βουνά όπου υπάρχουν πηγές και

3) Δρυάδες ή Αμαδρυάδες, δηλαδή Νύμφες των μοναχικών δέντρων και των λιβαδιών, που ταυτίζονταν με τις Μελίες. Οι Μελίες ήταν οι πρώτες Νύμφες που δημιουργήθηκαν από το αίμα του Ουρανού, όταν ο γιος του ο Κρόνος του έκοψε τα γεννητικά του όργανα και αυτό έσταξε στην γη. Οι Ναϊάδες κατοικούσαν μέσα σε σπηλιές. Μέσα στις σπηλιές τους, ερωτοτροπούσαν με τον Ερμή ή τους Σιληνούς. Τα δέντρα που ήταν αφιερωμένα σε Νύμφες και θεωρούνταν κατοικία τους, οι θνητοί απαγορευόταν να τα αγγίξουν με τσεκούρι.

Οι Νύμφες, όταν βρέχει, χαίρονται, γιατί τρέφονται τα δέντρα, ή κλαίνε, όταν τα δάση τα καταστρέφονται από τους ανθρώπους. Οι Νύμφες στην Ασιατική μυθολογία είναι ταυτισμένες με τις Yakshinis.

 

Γνωστές Νύμφες

Ήβη: «Η ψυχή παραμένει πάντα νέα». Θεά της νιότης και της ζωντάνιας. Κόρη της Ήρας και του Δία. Προμήθευε Νέκταρ και Αμβροσία στα συμπόσια των Ολυμπίων θεών. Όταν ο Ηρακλής πραγματοποίησε τους δώδεκα άθλους του και έγινε δεκτός στον Όλυμπο ως ισότιμος θεός, ο Δίας και η Ήρα τον πάντρεψαν με την Ήβη, για να ζούνε και να χαίρονται μαζί για πάντα, αγέραστοι και απείραχτοι από κάθε κακό. Λένε πως με παράκληση του Ηρακλή, η Ήβη πέτυχε να ξαναδώσει στον ανιψιό του τον Ιόλαο τα πρώτα του νιάτα. Το σύμβολο της είναι το μήλο.

Μαία: Μητέρα του θεού Ερμή. Μία από τις επτά κόρες του Άτλαντα και της Ωκεανίδας-Νύμφης Πλειόνης. Από εκείνη, βγήκε η ονομασία του μήνα Μαΐου. Στην Ρώμη την λάτρευαν μαζί με τον γιο της Ερμή ως προστάτιδα του Εμπορίου.

Φιλύρα: θεότητα της ανάρρωσης, των ωραίων αρωμάτων, της γραφής και της καλαισθησίας. Μητέρα του σοφού Κένταυρου Χείρωνα (σπουδαίος σοφός και θεραπευτής και μετέπειτα δάσκαλος του Αχιλλέα). Ο Κρόνος ερωτεύτηκε την Φιλύρα για την ομορφιά της και συνευρέθηκε μαζί της με μορφή αλόγου ώστε να αποφύγει την προσοχή της συζύγου του Ρέας. Έδωσε το όνομα της στο ομώνυμο φυτό.

 

Πηγές

Το Μέγα μυστικό βιβλίο των πνευμάτων – Magus Omnia

Χρησμοί και μύθοι των Αρχαίων Ελλήνων θεών – Ζηνοβία Πατεράκη, Σπυρίδων Κουρής

Ελληνική Μυθολογία (πεντάτομο) – Εκδοτική Αθηνών

Facebook
Google+
Twitter
LinkedIn
Pinterest
Close Menu