Ισταρ

 

Η Ιστάρ ξεκίνησε ως μία, χαμηλής σπουδαιότητας, βαβυλώνια-ασσυριακή σεληνιακή θεότητα της βλάστησης, ώσπου οι φυλές αυτές έφτασαν στη γη των Σουμερίων και η λατρεία της διαδόθηκε στην πρωτεύουσα Ουρούκ. Οι Σουμέριοι εύκολα την ταύτισαν με τη δική τους θεά Ινάνα, και έτσι η Ιστάρ έγινε μία από τις πιο σπουδαίες θεές.
Η Ιστάρ ήταν η θεά της αγάπης, του πολέμου, της γονιμότητας και της σεξουαλικότητας και απολάμβανε εξίσου τους αντίθετους αυτούς ρόλους της. Θεωρούνταν επίσης θεά της δικαιοσύνης και της θεραπείας. Μάλιστα, λέγεται πως όταν αρρώστησε ο φαραώ της Αιγύπτου, Αμενχοτέπ Γ΄, ζήτησε ένα αγαλματίδιο της Ιστάρ, ώστε να τον θεραπεύσει.

Σύμβολά της ήταν το λιοντάρι και το άστρο με τις οκτώ ακτίνες. Οι αρχαίοι Βαβυλώνιοι την είχαν συνδέσει με την Αφροδίτη και θεωρούσαν πως ήταν η προσωποποίηση του πλανήτη.
Ήταν η βασίλισσα των ουρανών, και η μητέρα που είχε γεννήσει τον κόσμο. Ήταν σύζυγος του Ταμούζ, ο οποίος πέθαινε κάθε καλοκαίρι μαζί με τη βλάστηση του τόπου. Η Ιστάρ αναζητώντας τον παντού, τον βρήκε στον Κάτω Κόσμο και τον έφερε πάλι στη ζωή. Συνάμα η βλάστηση του τόπου άνθιζε και πάλι. Το τελετουργικό αυτής της επανασύνδεσής της Ιστάρ με τον Ταμούζ, ο «Ιερός Γάμος», γινόταν κάθε χρόνο κατά τη φθινοπωρινή ισημερία, όταν έπεφταν οι πρώτες βροχές.

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest