ΓΡΑΜΜΕΣ LEY – ΓΕΩΜΑΓΝΗΤΙΚΕΣ ΓΕΦΥΡΕΣ (μέρος 1ο)

ΓΡΑΜΜΕΣ LEY – ΓΕΩΜΑΓΝΗΤΙΚΕΣ ΓΕΦΥΡΕΣ (μέρος 1ο)

Στην ιστορία της εξέλιξής του, ο άνθρωπος έψαχνε πάντοτε τρόπους να κατακτήσει το ευ ζην. Ένας τομέας σχετικός με αυτό ήταν η ασφαλής διαμονή. Μέσα από αυτή την αναζήτηση, εξελίχθηκαν διάφορα συστήματα. Ένα από τα πολύ γνωστά από αυτά είναι το Feng Shui, το οποίο έχει τις ρίζες του στην Ασία. Το Feng Shui σημαίνει ‘Άνεμος και Νερό» και είναι μία πανάρχαια κινέζικη Τέχνη χωροθεσίας και χωροδιάταξης, με ιστορία 4000 ετών. Βασίζεται στη φιλοσοφία των πέντε στοιχείων – Φωτιά, Γη. Μέταλλο, Νερό και Ξύλο – όπως και στην ομαλή ροή του Chi[1].

Σύμφωνα με την Ταοϊστική αντίληψη, υπάρχουν τρία είδη Τύχης. Και τα τρία είναι σημαντικά για την ολιστική εναρμόνιση του ατόμου. Η ουράνια, η ανθρώπινη και η γήινη. Η ουράνια καθορίζεται από τη χρονική στιγμή της γέννησής μας και αναλύεται με τη γνώση των τεσσάρων στηλών του πεπρωμένου. Η ανθρώπινη Τύχη αναφέρεται στο χαρακτήρα μας, στην εκπαίδευσή μας, όπως και τα γεγονότα της ζωής. Η γήινη Τύχη αφορά το Feng Shui, δηλαδή τη μελέτη του περιβάλλοντος όπου ζούμε ή εργαζόμαστε, για όσο το δυνατόν καλύτερη ποιότητα ζωής.

Όλον αυτό τον ιδιαίτερο τρόπο αντίληψης του χώρου όπου ζούμε και εργαζόμαστε, όπως και τον τρόπο που η ενέργεια του περιβάλλοντος μπορεί να μας επηρεάσει, μετέφερε στη Δύση ο Alfred Watkins. Βρετανός συγγραφέας, αντικέρης και αυτοδίδακτος αρχαιολόγος, φωτογράφος και τοπογράφος, διεξήγαγε μία υπέροχη, πρωτοποριακή εργασία επάνω στις Ley Lines, που άρχισε το 1921.

ALFRED WATKINS – ΕΝΑΣ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ

Ο Alfred Watkins (1855–1935) ξεκίνησε την ιδέα των γεωμαγνητικών γραμμών και ερεύνησε τις ευθυγραμμίσεις αυτές που διαμόρφωσαν το προϊστορικό Βρετανικό τοπίο, ξεκινώντας από την ιδιαίτερη πατρίδα του, το Herefordshire, τη δεκαετία του 1920. Παρά το σκεπτικισμό πολλών ακαδημαϊκών αρχαιολόγων, το όραμα του για τις γεωμαγνητικές γέφυρες βοήθησε να αναπτυχθούν κατά το μεσοπόλεμο πολύ δημοφιλείς θεωρίες για το Βρετανικό τοπίο, καθώς και από μία αναθεώρηση του έργου του το 1969, βασικές αντιλήψεις επάνω στη βρετανική εδαφική Τέχνη. (βικιπαίδεια)

O Watkins άρχισε να μελετά αρχαία μνημεία των μεσολιθικών λαών (megalithic peoples), που έχτισαν μέρη όπως το Stonehendge και το New Grange, όπως και άλλα υπέροχα μνημεία γύρω στα 5000 π.Χ. Ο ίδιος και άλλοι αναζητητές του θέματος, πίστευαν ότι πολλές μεσαιωνικές εκκλησίες χτίστηκαν επάνω σε ήδη ιερούς τόπους της αρχαιότητας, αν και στην αρχή της μελέτης του, πίστευε ότι οι ley-lines που χαρτογράφησε να διατρέχουν τη Γη σε τέλειες ευθείες γραμμές (old straight track) ήταν δρόμοι εμπορικής συναλλαγής μεταξύ των διαφόρων φυλών.

DION FORTUNE – Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

To 1936, οι μεγάλη αποκρυφίστρια Dion Fortune ασχολήθηκε με τις ley-lines, ονομάζοντάς τις «lines of power» στο μυθιστόρημά της «The Goat-Foot God». Πίστευε ότι αυτή τη γνώση την κατείχαν μόνο οι μάγισσες. Αυτό που βγαίνει ως πιθανό συμπέρασμα, είναι πως η καλλιεργημένη γνώση, μαζί με τη διαίσθηση μίας μάγισσας, διευρύνει τόσο την αντίληψή της, ώστε μπορούσε να αναγνωρίσει αυτές τις ενεργειακές γραμμές επάνω στο σώμα του πλανήτη, πάνω στη Μητέρα Γη.

H Dion Fortune υπήρξε μία από τις ισχυρότερες μάγισσες και μία ισχυρή αποκρυφιστική ύπαρξη.

Dion Fortune (1890 – 1946)

Η Dion Fortune γεννήθηκε ως Violet Mary Firth στο Bryn-y-Bia, στο Llandudno της βόρειας Ουαλίας, στις 6 Δεκεμβρίου του 1890. Προσέγγισε τη μαγεία και τις ερμετικές αντιλήψεις υπό τα πρισματα των ιδεών του Γιουνγκ και του Φρόυντ. Ύπηρξε ενεργή στον αποκρυφιστικό χώρο, όπως και επιτυχημένη συγγραφέας μυθιστορημάτων και μη-φανταστικών έργων, κατηρτισμένη στην τελετουργική μαγεία και πρωτοπόρος από ψυχιατρικής άποψης επάνω στη θρησκευτική σκέψη σον αποκρυφισμό. Εμφάνισε ικανότητες ως διάμεσος σε πολύ νεαρή ηλικία και λέγεται πως μπορούσε να δει οράματα και όνειρα με θέμα την Ατλαντίδα από την ηλικία ήδη των 4 ετών. Αργότερα θα ισχυριζόταν πως υπήρξε ιέρεια εκεί σε προηγούμενή της ενσάρκωση. Υπήρξε ένα πανέξυπνο και αξιοθαύμαστο παιδί και έγραψε το πρώτο της βιβλίο, μία ποιητική συλλογή με το όνομα «Βιολέτες» το 1904, όταν ήταν 13 μόλις ετών. Το ενδιαφέρον της για τον αποκρυφισμό πυροδοτήθηκε όταν εργαζόταν ως αναλυτής των θεωριών του Φρόυντ κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου.

(www.wikipedia.org – μετάφραση)

Όταν έγινε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, αυτή η έρευνα, όπως και πολλές ακόμα, πάγωσαν κάτω από τη φρίκη του πολέμου.

 

ΠΛΗΘΟΣ ΜΕΛΕΤΗΤΩΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΙΣ ΓΕΩΜΑΓΝΗΤΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ

Υπήρχαν βέβαια πολλοί μελετητές στη διάρκεια των χρόνων που αφιέρωσαν καιρό και κόπο στη μελέτη των ενεργειακών γραμμών της Γης, οδηγώντας με τα ευρήματά τους στην αποκάλυψη της σημασίας τους. Μία ενδεικτική λίστα είναι η παρακάτω:

William Black – Στα 1800, ένας εμπειρογνώμονας σε θέματα ρωμαϊκών δρόμων, ισχυρίστηκε πως ανακάλυψε ένα ολόκληρο σύστημα «μεγαλειωδών γεωμετρικών γραμμών», ακτινικών και πολυγωνικών, που διέτρεχε το σύνολο της Βρετανίας και επεκτεινόταν πέρα ​​από αυτή. Συνέχισε τις μελέτες του για πενήντα χρόνια πριν από την επισημοποίηση της θεωρίας του. Συνέδεσε σημαντικά εδαφικά ορόσημα με ακριβή τρόπο, ακόμη και την οριοθέτηση των συνόρων των κομητειών. Πέθανε το 1872.

Sir Montague Sharp Στις αρχές του 20ου αιώνα, ανακάλυψε ένα δίκτυο ορθογώνιων στο Middlesex και παρατήρησε ότι οι αρχαίοι ναοί, οι οποίοι ήταν χτισμένοι πανω σε παλαιά παγανιστικά μνημεία, συνέπιπταν με το δίκτυο αυτό.

Το 1904, ο F. J. Bennet δημοσίευσε τα πορίσματά του σχετικά με αυτό που ονόμασε «Μεσημβρινές γραμμές» στο Wiltshire και το Kent, οι οποίες φαίνονταν να συνδέονται με προϊστορικές ιερές τοποθεσίες και αρχαίους ναούς.

Το 1911, ο Xavier Guichard, ένας Γάλλος φιλόλογος, ξεκίνησε έρευνα για την προέλευση των αρχαίων ευρωπαϊκών ονομασιών της γης. Ήρθε στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν τρία βασικά ονόματα που αποτελεούσαν ρίζες: Burgous, Antium και Alesia, εκ των οποίων η τελευταία ήταν μοναδική, καθώς ποτέ δεν έχει δοθεί σε πόλη ή χωριό που ιδρύθηκε κατά τους ιστορικούς χρόνους. Στην ελληνική μορφή της, καταλήγει στο όνομα Ελευσίνα, λέξη που χρονολογείται από τις θρυλικές προ-ομηρικές εποχές. Στην Ινδο-ευρωπαϊκή ρίζα του, εμφανίζεται ως Ales, Alis ή Alles και σήμαινε ένα σημείο συνάντησης για το οποίο οι άνθρωποι ταξίδευαν, ένας προορισμός-σταθμός. Η έρευνά του διερευνά τα παράγωγα της λέξης «Alesia» φτάνοντας από την Αίγυπτο (Ελευσίνα στο Δέλτα του Νείλου) ως την Πολωνία (Kalisz), με την υψηλότερη συγκέντρωση τοπονυμίων στη Γαλλία. Κατά τη διάρκεια μιας μελέτης 25 χρόνων, συμπέρανε ότι το όνομα συνδέθηκε με «ταξιδιωτικές στάσεις», όπου μπορούσε κανείς να φτάσει με ασφάλεια και να απολαύσει τις ζωογόνες ιδιότητες των φυσικών και τεχνητών πηγών νερού. Τα τελικά αποτελέσματα της έρευνας αποκάλυψαν πάνω από 400 τοποθεσίες μόνο στη Γαλλία, οι οποίες φαίνεται να έχουν τοποθετηθεί σε ένα γεωδαιτικό σύστημα που εκτείνεται σε όλη την Ευρώπη, και επικεντρώνεται σε έναν απομακρυσμένο αρχαιολογικό χώρο που ονομάζεται Alaise, κοντά στο Besancon στη νότια Γαλλία. Υπέδειξε ότι η Ευρώπη είχε χωριστεί σε δύο «roses-des-vents@ (κάρτες-πυξίδες, όπως αυτές που χρησιμοποιούνταν παλιά από Έλληνες γεωγράφους): μία με 24 γραμμές που χώριζαν τον ορίζοντα σε ίσα τμήματα και μία με τέσσερις γραμμές που σηματοδοτούσαν το μεσημβρινό των ισημεριών και των ηλιοστασίων. Αναφερόμενος σε διάφορες παλιές πόλεις στην πατρίδα του, τη Γαλλία, λέει: «Οι πόλεις ιδρύθηκαν σε πολύ αρχαίους χρόνους, σύμφωνα με αμετάβλητες αστρονομικές γραμμές, η θέση τους καθορίστηκε πρώτα στον ουρανό, στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη Γη και ορίστηκε σε τακτικά τοπικά διαστήματα, κάθε ένα ίσο με ένα ίσο κομμάτι από τις 360 μοίρες της υδρογείου».

Το 1911, W.Y.EvansWentz, αναφέρει τα «μονοπάτια της Νεράιδας», κατά μήκος των οποίων αόρατα στοιχειακά και πνεύματα πιστεύεται ότι ταξιδεύουν σε ολόκληρη την Ιρλανδία. Στο βιβλίο του «Η πίστη στις νεράιδα στις Κέλτικες χώρες», αναφέρεται σε αυτά τα μονοπάτια ως «αρτηρίες», μέσω των οποίων κυκλοφορεί ο μαγνητισμός της Γης.

[1] Chi = ζωτική ενέργεια

Αφήστε μια απάντηση

Close Menu