Πανσέληνος Ιανουαρίου στο Λέοντα – Chandra

Ανοίγοντας τα μάτια και τα αυτιά στην αλήθεια, θεραπεύεται το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.

Κλείνει ο πρώτος μήνας του έτους με μία Πανσέληνο με ένα ισχυρό σεληνιακό Φως να αντανακλά τη λαμπρότητα του Λέοντα. Αντιμέτωποι με το πώς το Εγώ έχει αναμετρηθεί με το Εμείς, βλέπουμε πόσα ίσως έχουμε κάνει πέρα από την προσωπικότητά μας, προκειμένου να υπηρετήσουμε το όραμα, την Τέχνη, την καριέρα – όχι, η αξιοπρέπειά μας, η ακεραιότητα και η υγεία μας δεν αξίζουν λιγότερο από το όραμά μας, πόσοι έχουν αρχίσει να το καταλαβαίνουν και τώρα ΜΙΛΟΥΝ, υπερασπιζόμενοι την ψυχική τους ισορροπία! Καμία κακοποίηση δεν είναι ανεκτή και δεν είναι εγωισμός η υπεράσπιση της προσωπικής μας ασφάλειας!

Όπως βλέπουμε, υπάρχει σε κάποια σημεία μία ωραιοποίηση του πανανθρώπινου, του κοινού, του συνολικού ως ιδανικού, απέναντι στο ατομικό – “μην κοιτάς μόνο τον εαυτό σου, σιώπησε και μην χαλάς τα πράγματα και για τους άλλους, επειδή εσύ δε νιώθεις καλά, τώρα!” Αυτό δεν είναι το ίδιο με το να είμαστε συντονισμένοι και αρμονικοί με τους άλλους – αυτό φτάνει στο άλλο μέτρο – της καταπάτησης της ατομικότητας και είναι απαράδεκτο. Κανείς δεν επιτρέπεται να παραβιάζει τα όρια της προσωπικής μας ακεραιότητας και δε γίνεται να τονιστεί αυτό αρκετά. Κανένα όραμα δεν αξίζει να λιώσουμε στο δρόμο προς αυτό.

Ο Λέων έρχεται να υπενθυμίσει, με την πρώτη Πανσέληνο του έτους, σε Τετράγωνο με τον Ποσειδώνα και σε αντίθεση με το Δία σπάζοντας τις ψευδαισθήσεις μεγαλείου, ακριβώς αυτό – μέσα στο όραμα της επέκτασης και την υψηλή Τέχνη, πίσω από αυτά και στο κέντρο τους, πάντα υπάρχει ο άνθρωπος, η ψυχή του, η σάρκα του, η ουσία του. Η απαράβατη προσωπικότητα που αξίζει σεβασμό και προσοχή, φροντίδα.

Θυμίζω πως η Αφροδίτη συνεχίζει να βρίσκεται σε Σύνοδο με τον Πλούτωνα. Μας φτάνει σε βαθιά σημεία στο πώς αντιμετωπίζουμε τη σχέση αγάπης με τον εαυτό, τον τρόπο που φροντίζουμε και προσέχουμε το άτομό μας και τις αναμνήσεις από το παρελθόν, πώς διαχειριζόμαστε τα αποτυπώματα που μας έχουν μείνει από τον τρόπο που μας φέρθηκαν παλιότερα. Αν έχουν μείνει εντυπώσεις από ακατάλληλες συμπεριφορές “αγάπης” που μας άφησαν με παράπονο, καλό είναι να βρούμε νέους τρόπους να δίνουμε εμείς αγάπη στον εαυτό μας πριν και πρώτα από όλα και, κυρίως, να μην αφήνουμε χώρο για μυστικά και σκιές.

Αγάπη, φροντίδα και σεβασμός στον πυρήνα, φως στα μυστικά που κακοποιούσαν το είναι μας και μέχρι τώρα μας έκαναν να νιώθουμε δεύτεροι απέναντι σε ένα σκοπό ή ένα όνειρο που, τελικά, μας έφτανε να νιώθουμε αναλώσιμοι. Ο καθένας από εμάς είναι ένα διαφορετικό αστέρι που συνθέτει το υφαντό του Σύμπαντος.

Χωρίς αυτή τη λάμψη, το Σύμπαν θα ήταν ένα τραγικά σκοτεινό μέρος.

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest