Dj X-Qube: meet Thievery Corporation

Γεια και χαρά σας,

σήμερα σκέφτηκα να κάνω ένα αφιέρωμα σε μία αγαπημένη μου μπάντα, τους Thievery Corporation.

Οι Thievery αποτελούνται από το δίδυμο Rob Garza and Eric Hilton, οι οποίοι βέβαιa σε κάθε album τους χρησιμοποιούν πολλούς session ερμηνευτές και ερμηνεύτριες για φωνητικά και μουσικούς για διάφορα όργανα. Κάθε album τους πραγματικά είναι ωδή προς την μουσική, καθώς έχουν εισάγει το δικό τους μοναδικό στιλ, που αποτελείται από πάρα μα πάρα πολλά είδη μουσικής. Στους δίσκους τους θα ακούσετε, reggae, jazz, soul, ambient, dub, ethnic, oriental, latin, trip hop, hip hop και άλλα είδη, οπού με ένα μαγικό τρόπο, καταφέρνουν να τα ισορροπήσουν με τέλεια ακρίβεια, με τέτοιο τρόπο που κανένας δεν μπορεί εύκολα να τους αντιγράψει.

Όλα ξεκίνησαν από ένα cafe-club, οπού ήταν συνιδιοκτήτες, το Eighteenth Street Lounge, στην Washington. Η αγάπη τους για τη μουσική, τους ώθησε και δημιούργησαν αρχικά την εταιρία Eighteenth Street Lounge, οπού από εκεί, μέσω του πρώτου τους album, έμειναν στην ιστορία και πλέον είναι διάσημοι για την μουσική τους. Πραγματικά, δεν μπορώ να ξεχάσω ακόμα την στιγμή, όταν το 1996 αγόρασα το “Sounds from the thievery Hi-Fi (πρώτο album), και το έβαλα στο CD player να το ακούσω Είχα μείνει έκπληκτος, πως εκείνη την εποχή, οπού άλλα ήδη μουσικής επικρατούσαν, πως μπόρεσαν και πάντρεψαν όλα αυτά τα στοιχεία τόσο αρμονικά. Ακούστε το Shaolin Satellite και θα καταλάβετε τι εννοώ. 

Τέσσερα χρόνια αργότερα και εφόσον έχουν ήδη εκδώσει κάποιες συλλογές, την εταιρία τους ESL, εκδίδουν το καταπληκτικό, Mirror Conspiracy. Εννοείται πως όταν το είδα στο δισκοπωλείο, το αγόρασα με κλειστά μάτια και βέβαια ακούγοντάς το, έμεινα έκπληκτος για μία ακόμα φορά. Ενώ κινούνται και πάλι στις ίδιες δομές με το πρώτο τους album, μιλάμε για ένα τελείως διαφορετικό δίσκο αυτή τη φορά. Πολύ περισσότερο “συναίσθημα” αυτή τη φορά στη μουσική, και στίχους “τροφή” για σκέψη και εσωτερική αναζήτηση.

Το μαγικό στοιχείo που πρόσθεσαν σε αυτό το δίσκο, ήταν οι γυναίκες που χρησιμοποίησαν, για να ερμηνεύσουν αυτή τη φορά και όχι μόνο για αιθέρια φωνητικάπλέον άκουγες αιθέριες φωνές να τραγουδούν και όχι μόνο στα Αγγλικά, προσδίδοντας ένα τελείως διαφορετικό τόνο, σε σχέση με το προηγούμενο album, που στηριζόταν περισσότερο στην μουσική τους ευφυΐα  Αγαπημένα κομμάτια “Le Monde” (https://www.youtube.com/watch?v=XMEbEjq1-6U&frags=pl%2Cwn), Indra (https://www.youtube.com/watch?v=G7IFNnNMlwc&frags=pl%2Cwn), “Lebanese Blonde” (https://www.youtube.com/watch?v=1t7W6NtTKAw&frags=pl%2Cwn).

Και φτάνουμε στο 2002, οπού πλέον, οι Thievery, με τον δίσκο The richest man in Babylon, τοποθετούνται πολιτικά, κατά του πολέμου του Ιράκ, (ίσως ο καλύτερος τους δίσκος). Εξώφυλλο του δίσκου ένας στόχος – το εξώφυλλο του άρθρου σήμερα. 

Πλέον, σε αυτό το δίσκο αλλά και στους επόμενους, “The cosmic game” (2004), “Radio Retaliation” (2008) και “Culture of fear” (2011), με ένα break, εκδίδοντας το “Versions” (2006), οπού έχουν διασκευές από “γνωστά” και “άγνωστα” κομμάτια αγαπημένων τους καλλιτεχνών, όπως το “Strange Days”, των Doors (https://www.youtube.com/watch?v=tNRdIUn16vE&frags=pl%2Cwn) προσαρμοσμένα στο δικό τους στιλ, προσπαθούν να περάσουν μηνύματά, περί ισότητας, κατά της βίας, κατά της πείνας, της εξαθλίωσης και της καταπάτησης των προσωπικών δικαιωμάτωνάλλα και κατά των οικονομικών πολέμων, που έχει κηρύξει το Δ.Ν.Τ., ανά τον πλανήτη. 

Όπως χαρακτηριστικά έχει δηλώσει ο ROB GARZA “We don’t want to necessarily tell you what to think… we want to make you think.” Πάντα βέβαια με κάθε δίσκο να είναι τελείως διαφορετικός με κάθε άλλο, αλλά πλέον να μπορείς να καταλάβεις ότι αυτό που παίζει είναι Thievery.

Αισίως βρισκόμαστε στο 2014, οπού εκεί με το Saudade”, ξάφνιασαν για άλλη μία φορά πολύ κόσμο. Πλέον έχουν ηχογραφήσει ένα δίσκο, με πολλές επιρροές από Βραζιλία, οπού το κύριο χαρακτηριστικό του είναι η Bossa Nova και οι latin ρυθμοί, αλλά σε πιο χαλαρό ύφος, με τα γυναικεία φωνητικά να κυριαρχούν. Καταλήγοντας πλέον στα 2 τελευταία τους album, το “The Temple of I and I” (2017) και “Treasures from the temple” (2018), οπού πλέον οι μίξεις μεταξύ ειδών μουσικής, οι επιρροές και οι στοίχοι τους έχουν περάσει σε άλλο επίπεδο, προσπαθώντας πάντα μέσω της μουσικής τους να εκφράσουν την αγάπη (https://www.youtube.com/watch?v=JAOEo_sVRo0&frags=pl%2Cwn) και τις ανησυχίες τους για το πως θα μπορούσε αυτός ο κόσμος να είναι καλύτερος για όλους μας:

 

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest
Close Menu