Dead Can Dance – Dj-XQube

Καλησπέρα σας και χρόνια πολλά,

Ύστερα από την Ανάσταση του Ιησού, τι καλύτερο από το να ακούσουμε μία μπάντα που υποκειμενικά θεωρώ οτι είναι μία από τις πιο ποιοτικές και πρωτοποριακές μπάντες που έχουν δημιουργηθεί.

Ο λόγος για τους Dead Can Dance, οι οποίοι αποτελούνται από τους Lisa Gerrard και Brendan Perry. Το 1981, ο Brendan Perry, ύστερα από αρκετές δουλειές στο χώρο της μουσικής βιομηχανίας, κυρίως στο χώρο της Punk Rock, συνέλαβε την ιδέα να κάνει κάτι διαφορετικό. Έτσι λοιπόν στην Μελβούρνη με τους Simon Monroe (ντράμερ) και τον Paul Erikson (μπασίστας) ξεκίνησαν να δουλεύουν στο νέο project και στην πορεία ολοκληρώθηκε το κουαρτέτο με την σημαντική συμμετοχή της Lisa Gerrard. Ένα χρόνο μετά αποφάσισαν να συνεχίσουν την δουλειά τους στο Λονδίνο, οπού τελικά δεν ακολούθησαν οι Simon Monroe και Paul Erikson. Έτσι το 1984, έχουμε την πρώτη δουλειά του φοβερού αυτού διδύμου με ομώνυμο τίτλο από την ιστορική εταιρία 4AD Records.

Η μουσική των Dead Can Dance είναι δύσκολο να καταχωρηθεί σε κάποιο μουσικό είδος καθώς κάθε δίσκος είναι διαφορετικός από τον άλλο και υπάρχουν επιρροές από πολλά είδη, όπως το rock, dark wave, post punk και όσο εξελισσόταν η μπάντα πρόσθετε και όλο περισσότερα στοιχεία στη δομή τους, από διάφορες χώρες του κόσμου, κυρίως παραδοσιακής μουσικής αλλά και οργάνων τα οποία κάποια από αυτά ίσως να μην υπάρχουν πια, δημιουργώντας μία απίστευτη ατμόσφαιρα.

Στις δουλειές τους θα ακούσετε επίσης πολλά στοιχεία από αρχαία Ελληνική μουσική αλλά και Βυζαντινή. Πάντα βέβαια ξεχώριζε η απίστευτη φωνή της Lisa Gerrard, οπού πραγματικά απογειώνει τα κομμάτια τους (καθόλου τυχαίο το ότι την συναντάμε να έχει κάνει φωνητικά σε πάρα πολλούς αναγνωρισμένους καλλιτέχνες αλλά και σπουδαία προσωπική καριέρα) και θα παρατηρήσετε ότι έχει ένα μοναδικό τρόπο να επικοινωνεί τους στοίχους στους ακροατές. Οι στίχοι τους κινούνται συνήθως σε μυθολογία, φιλοσοφία και ιστορία αλλά και με μηνύματα του που βρισκόμαστε Τώρα. Όπως έχει δηλώσει ο Brendan Perry και σε συνέντευξή του για την σύλληψη του ονόματος “Το έργο τέχνης στο εξώφυλλο του πρώτου δίσκου απεικονίζει μια τελετουργική μάσκα από τη Νέα Γουινέα και είναι μια προσπάθεια οπτικής ερμηνείας της έννοιας του όρου Dead Can Dance. Η μάσκα αυτή που είναι τώρα νεκρή ύλη, ήταν κάποτε αναπόσπαστο μέρος ενός ζωντανού δέντρου. Εντούτοις, μέσω της καλλιτεχνίας του κατασκευαστή της, έχει εμποτιστεί με μια δύναμη ζωής δική της”.

Aν και είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ξεχωρίσω κάποιον από τους δίσκους τους, θεωρώ τον καλύτερο τον τέταρτο κατά σειρά έκδοσης “The Serpent’s egg” και αυτό γιατί ήταν το σημείο οπού πλέον μπήκε “Φως”στη μουσική τους και σιγά σιγά άρχισε να αλλάζει από το σκοτεινό υπόβαθρο που είχαν στους προηγούμενους δίσκους.

Οι Dead Can Dance, συνέχισαν την καριέρα τους μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1990, με τελευταίο δίσκο το “Spirit Chaser“. Το 2005, ανακοίνωσαν την επανασύνδεση τους αλλά μόνο για συναυλίες και το 2012, δημιούργησαν τον επίσημα τελευταίο δίσκο της μπάντας το “Anastasis“. Στο σύνολό τους απαριθμούν 9 άλμπουμ.

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest