Ερίνα Παυλιδάκη – Ο νέος φακός του Blossoming Goddess

 

Η Ερίνα Παυλιδάκη είναι μία εξαιρετική φωτογράφος, αλλά πρωτίστως μία ευγενική και πολυτάλαντη ψυχή. Πλέον σταθερή συνεργάτις του Blossoming Goddess, βρίσκεται μαζί μας για να εμπλουτίζει με τη ματιά και το φακό της, τις στιγμές του ιστότοπου. Ξεκινώντας αυτή την υπέροχη συνεργασία, μας μίλησε για την Τέχνη της και μοιράστηκε μαζί μας λίγη από την ιστορία της. 

 

  1. Τι σε έκανε να στραφείς στην Τέχνη της φωτογραφίας;

Είναι μεγάλη ιστορία. Είμαι απο τους ανθρώπους που άλλο σπούδασαν και αλλού κατέληξαν γιατί στην πορεία συνιδητοποίησα τι μου δίνει περισσότερη χαρά. Ενώ έκανα τις σπουδές μου πάνω στο θέατρο και στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα, αυτό που πάντα υπερίσχυε μέσα μου ήταν η Φωτογραφία.

Απ’ όσο θυμάμαι τον εαυτό μου από μικρή όταν έβλεπα μια εικόνα που μου άρεσε πολύ, προσπαθούσα με κάποιον τρόπο να την κλειδώνω κάπου στο μυαλό μου για να έχω να τη θυμάμαι. Καθώς μεγάλωνα απέκτησα μια ικανότητα να μην ξεχνάω εικόνες, ουσιαστικά το ήθελα μέσα μου να ασχοληθώ με την Φωτογραφία αλλά δεν το ήξερα.

Στην γέννηση του πρώτου μου παιδιού ένιωθα την ανάγκη να εξωτερικεύσω όσα αισθάνομαι μέσα στην ψυχή μου. Τότε ήταν που ανακάλυψα την απελευθέρωσή μου στη φωτογραφία. Μοιράστηκα αυτό το συναίσθημα με τον σύζυγο μου και εκείνος στα γενέθλια μου μου αγόρασε την πρώτη μου φωτογραφική μηχανή, έτσι άρχισα τις πρωτές μου λήψεις.

Σύντομα έκανα την αίτηση μου στην Σχολή Όραμα όπου και κέρδισα με χαρά την υποτροφία τους.

Από τότε και μέχρι σήμερα έχει γίνει πάθος μου και αγάπη μεγάλη και δεν σταματώ να τραβάω φωτογραφίες όπου και να βρίσκομαι.

«Η φωτογραφία μπορεί να λειτουργήσει και σαν ποιήση»

 

  1. Τι βιώνεις, φωτογραφίζοντας;

Θα απαντήσω πως για μένα είναι κάτι μαγικό… Δεν περίμενα ότι θα ήταν τόσο θεραπευτικό το να φωτογραφίζεις. Υπήρχαν στιγμές που όταν όλα πήγαιναν άσχημα στην ζωή μου η φωτογραφία με κρατούσε σε μια ισορροπία και μου θύμιζε ποια είμαι και τι μπορώ να κάνω. Μπορεί να ακούγεται αστείο αλλά με απελευθέρωσε από διάφορα στερεότυπα και μου έδειξε πως η ζωή δεν είναι μόνο αυτό που μας είχαν διδάξει ή μόνο αυτό που βλέπουμε… είναι πολλά ακόμη.

Με μια λέξη αυτό που νιώθω φωτογραφίζοντας είναι ‘’ελευθερία’’.

«Μια φωτογραφία μπορεί να έχει πολλούς συμβολίσμους όπως αυτός ο Κρίνος »
  1. Τι είναι αυτό που μπορείς να δεις μέσα από ένα φακό και δε φαίνεται μέσα από το γυμνό μάτι;

Η Φωτογραφία είναι μια αντανάκλαση του κόσμου που έχουμε μέσα μας.

Αυτό που έχουμε μέσα μας αυτό παρουσιάζουμε.

Την στιγμή που κάνεις το κλικ γίνεται και μια σύνδεση με το εγώ μας.

Έχουμε μάθει στην ζωή μας να μην είμαστε παρατηρητικοί… Οι ρυθμοί της εποχής μας  είναι πολύ γρήγοροι και έχουμε μάθει να προσπερνάμε πράγματα, να μην δίνουμε αξία σε πολλά και σταματάμε να εξερευνούμε τον κόσμο γύρω μας.

Μέσα από το φακό όλα ξαναγεννιούνται και δημιουργείται ένας κόσμος καινούριος που σε κάνει να θες να τα δεις όλα και να συμμετέχεις σε αυτά π.χ θα δεις την ηλιαχτίδα που θα πέσει σ΄ ένα πέταλο ενός λουλουδιού και θα σε συγκινήσει.

Όλα αλλάζουν … το όμορφο παύει να είναι ‘’όμορφο’’ και το άσχημο παύει να είναι ‘’άσχημο’’.  Όλα είναι θέμα οπτικής, όλα έχουν ενδιαφέρον.

Ένα πρόσωπο πλέον είναι όμορφο γιατί τα μάτια του μπορούν να σε κοιτάξουν καθαρά και ειλικρινά και δεν σε νοιάζει τίποτα άλλο … παρά μόνο να αποτυπώσεις την αλήθεια του ή την ψυχή του.

«Έχει σημασία τον ανθρώπο που φωτογραφίζουμε να τον κοιτάμε με τα μάτια της ψυχής μας»

 

  1. Πώς συνδυάζεται ο ρόλος σου, ως καλλιτέχνης, με τους υπόλοιπους ρόλους στη ζωή σου και πως έχουν επηρεάσει ο ένας τον άλλο;

Πιστεύω πως χάρη στην βοήθεια του συζύγου μου που είναι πολύ υποστηρικτικός , με δυο παιδιά μπορώ να βρίσκω κάποιες ισορροπίες και προσπαθώ να μοιράζομαι σωστά για να μην αδικώ κανέναν άλλα ούτε και τον εαυτό μου. Σίγουρα οι απαιτήσεις των παιδιών είναι μεγάλες καθώς σε χρειάζονται στο 100% αλλά κάπου εκεί ανάμεσα στην τρέλα, την κούραση, το τρέξιμο θα πω: Ώρα για μια ανάσα, και παίρνω την μηχανή μου και ξεκινάω την αγαπημένη μου δουλειά. Είμαι της άποψης πως αν μια μητέρα δεν κάνει κάτι και για τον εαυτό της και δεν παίρνει λίγο αέρα, τότε δεν θα μπορεί να είναι εντάξει ούτε η ίδια με τον εαυτό της και κατ’ επέκταση με το σπίτι της. Τον σύζυγο μου πια τον έχω εντάξει μέσα σε όλο αυτό και προσπαθώ να κάνουμε μαζί κάποια πράγματα στην Φωτογραφία. Πιστεύω ότι του έδωσα ώθηση και πλέον θέλει και εκείνος να ασχοληθεί με αυτό.

Η φωτογραφία μπορώ να πω με επηρέασε πολύ σε όλα τα επίπεδα της ζωής μου και με βοήθησε να γίνω καλύτερη, και στις υπόλοιπες ασχολίες μου και ως άνθρωπος .

«Η φωτογραφία τραβήχτηκε σε μια δυσκολή περιόδο στην ζωή μου τότε που ζητούσα λίγες στιγμές ηρεμίας»

 

  1. Υπάρχει κάποιο κεντρικό θέμα που σε εμπνέει περισσότερο να παρουσιάζεις μέσα από τις φωτογραφίες σου και γιατί;

Μου αρέσουν πολλά θέματα στην φωτογραφία.. . Από την φωτογραφία δρόμου μέχρι και την σκηνοθετημένη.

Μα νομίζω αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι το φωτορεπορτάζ.

Μπορεί να είναι η ιστορία κάποιου ανθρώπου και να παρουσιάζω τη ζωή του.

Μέσα από αυτό εξελίσσομαι περισσότερο καθώς παρατηρώ την συμπεριφορά του και στο τέλος καταλήγω σε ένα μήνυμα ζωής που μπορεί να βοηθήσει κάποιον ίσως και μένα.

Η δύναμη σου δύναμη μου… και αντίστροφα.

«Η φωτογραφία τραβήχτηκε για τις ανάγκες του προτζέκτ: My home»

 

  1. Που έχεις παρουσιάσει έως τώρα τη δουλειά σου;

Η πρώτες μου εκθέσεις ήταν στον Πολυχώρο Vault του Δ. Καρατζιά με θέμα τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα «Seven» οπου και διήρκεσε 7 μήνες. Άλλες εκθέσεις στις οποίες έχω λάβει μέρος είναι:

«Feelings» στον Πολυχώρο Vault / Έκθεση: Ο κύκλος των συναισθημάτων.

«Άχρονοι Τόποι» 2017 / thision lofts / Έκθεση: Η ανάπτυξη ενός παιδιού.

«City xposed»  2018 / thrii art hub / Έκθεση: Η ζωή μιας πρωταθλήτριας της ξιφασκίας.

«Childhood moments» 2018 / Στον πολυχώρο Τσαλαπάτα στον Βόλο / Έκθεση: Παιδικές στιγμές

«Greece is …my homeland» 2019 / Στη γκαλερί του Ifocus.gr / Έκθεση: Τοπίο

Και αναμένεται μέχρι το Σεπτέμβρη να συμμετέχω σε άλλες δύο.

Μέχρι στιγμής έχω λάβει μέρος περίπου σε 20 ομαδικές εκθέσεις και ορισμένες έχουν διακριθεί.

Είχα όμως την χαρά και την τιμή να με αναφέρει η δασκάλα μου η Μάρω Κουρή, γνωστή και διακεκριμένη φωτορεπόρτερ, στο περιοδικό Φωτογράφος στο οποίο της είχαν πάρει συνέντευξη (τεύχος Νο15) και επίσης μπήκε ένθετο μία από τις φωτογραφίες μου.

 

«Πριν τραβήξεις το κλικ πρέπει να έχεις συνδέθει και εσυ με αυτό που συμβαίνει γύρω σου»

 

  1. ‘Έχεις κάποια άμεσα σχέδια για το μέλλον καλλιτεχνικά;

Φυσικά!

Στα άμεσα σχέδια μου είναι να παρουσιάσω ένα καινούριο project με θέμα το αυτοπορτραίτο με μια πιο ρομαντική και αναγεννησιακή αισθητική.

Επίσης θέλω να κάνω την πρώτη μου ατομική έκθεση με θέμα την αστική ζωή.

Ονειρεύομαι να κάνω ταξίδια ζωής και να φωτογραφίσω διαφορετικές κουλτούρες και άγνωστες σε εμας παραδόσεις για να τις παρουσιάσω.

Θέλω να καταφέρω να επικεντρωθώ στα παιδιά που δέχονται οποιουδήποτε τύπου κακοποίηση και ίσως κάπως να τα βοηθήσω μεσω των δημοσιεύσεων μου.

Στα μελλοντικά μου σχέδια σκοπεύω να γίνω όσο καλύτερη φωτορεπόρτερ μπορώ υπηρετώντας σεβόμενη πάντοτε την φωτογραφία.

 

«Εδώ παρουσιάζω με την μορφή του αυτοπορτραίτου την Οφηλία»

 

Ευχαριστούμε πολύ την Ερίνα Παυλιδάκη για τη μοναδική της ματιά στην πραγματικότητα και τη συνεργασία της με τον κόσμο του Blossoming Goddess. Την καλωσορίζουμε με αγάπη και της ευχόμαστε να βρίσκεται πάντοτε σε κατάσταση έμπνευσης και συνεχούς δημιουργικότητας!

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest
Close Menu